Vandaag is het exact één jaar geleden dat op een vliegtuig richting Umeå stapte. Het is exact één jaar geleden dat ik toekwam in de allerkleinste luchthaven dat ik ooit gezien heb. Het is ook één jaar geleden sinds ik de sleutels kreeg van mijn eerste kot, waar een lelijke blauwe sleutelhanger aan hing. Dat lelijke ding bleek dan uiteindelijk een badge te zijn waarmee ik de deur van mijn gang kon open doen, een handig lelijk ding dus.

Ik herinner mij nog hoe nerveus, maar nieuwschierig ik was toen ik op de campus aankwam en hoe ik heel gedachteloos mijn huurcontract ondertekende. Het enige waar ik aan kon denken was hoe geweldig het was dat ik er echt zat. Nooit had ik gedacht dat ik écht op erasmus zou gaan. Het begon ook eerst als een grap, om mijn ouders mee te plagen. Maar daar zat ik dan, in Zweden, tussen allemaal mensen die ik niet kende. Ik denk niet dat ik me ooit gelukkiger en vrijer gevoeld heb dan toen.

Het is ondertussen al een jaar geleden en toch denk ik dagelijks aan die drie maanden. Meer dan drie maanden had ik niet nodig om helemaal verliefd te worden op een land, op een volk en de sfeer die er hing. Ik heb al eerder in een post vertelt dat een Erasmus ervaring je verandert. Ik ben er echter nooit verder op ingegaan. Dat wil en kan ik ook niet. Ik denk dat een Erasmus ervaring voor iedereen heel anders is. Je leert jezelf op verschillende vlakken beter kennen en dat vind ik heel belangrijk. Het is een soort van safe space waar je helemaal jezelf kan zijn, omdat niemand je echt kent.

Ik denk dat je de beste ervaring hebt als je helemaal alleen gaat. Op die manier kun je echt het meeste  uit je trip halen. Maar het is ook heel fijn als je iemand meehebt die je kent. Op deze manier zal je minder heimee hebben omdat je een deeltje 'thuis' meehebt.

Ik weet dat ik al een tijdje niets gepost heb, maar ik wou deze dag niet laten voorbij gaan zonder er iets over neer te pennen. Dit is mijn persoonlijke blog en mijn Erasmus ervaring maakt een groot deel van mij uit. Ik ben Umeå heel dankbaar om verschillende dingen en kan niet wachten om heel binnenkort terug te gaan. Tack så mycket Umeå, ses snart.

Hey guys! Zoals sommigen van jullie het misschien al weten ben ik, eindelijk afgestudeerd! Ik ben natuurlijk super blij, maar ik heb besloten om een beetje tijd voor mezelf te nemen. Het kan dat ik heel onregelamtig of misschien zelfs een tijdje niet ga posten. Zoals jullie weten doe ik dit ook puur voor mijn plezier. Ik heb na zo een drukke periode ook gewoon nood aan een break. Deze foto die ik op Tumblr vond, vind ik zeker de moeite om te delen! Tot binnenkort, xo Adelina.

Dag make-up liefhebbers! Enkel mensen die van make-up houden zullen deze post opendoen dus begroet ik jullie meteen zo. 

Ik heb een tijdje geleden op beautybay twee producten bestelt die ik al een tijdje wou uitproberen. Nu dat ik ze al bijna twee weken heb kan ik er een eerlijke review over geven. So here you go! Het zijn twee vrij populaire producten die een vooral een tijdje geleden een hype waren. 

Het eerste product waar ik het over zal hebben is de Mario Badescu Skincare: Facial Spray with Aloe herbs and Rose water. 



Dit was vooral op Twitter een grote hype. Ik hoorde vele mensen erover spreken en iedereen was precies verliefd op deze soort-van-maar-niet-helemaal setting spray (?). Het eerste dat mij opviel was hoe lekker hij ruikt. Maar echt, heerlijk. Het product wordt ook heel egaal verdeeld waardoor het heel zacht aankomt op je gezicht en je niet plots een plons water in je gezicht krijgt. Het is een heel aangename spray om te gebruiken.

However, op de site wordt de spray als volgt beschreven: "Mist it over your moisturiser for a hydration boost or use it to set makeup. It can even be used on dry hair as a light moisturising mist.". Persoonlijk vind ik niet dat het heel hydraterend werkt. Het trekt inderdaad wel heel snel in op je huid, maar ik heb nooit echt het gevoel dat het iets voor mijn huid doet. Het is ook helemaal geen goede setting spray. In de beschrijving staat dat je het ook in je haar kan gebruiken, maar dat doe ik persoonlijk niet dus daar kan ik ook geen review over geven.

Vind ik het een aanrader? Meh, het is een heel aangename spray dat fijn op je huid voelt de eerste twee seconden (en het ruikt super lekker), maar erna vergeet je al dat je hem op hebt. Dat vind ik wel spijtig. 



Het tweede product is een lippie. En wat voor één, my god ik wil deze lippenstift al bijna een jaar! Omdat ik hem nodig heb? Absoluut niet, maar omdat hij prachtig is. Zoals ik al een paar keer vermeld heb hou ik mega veel van bloemen. Een bloem IN een lippenstift is dan ook echt a dream come true!


Dit is de Winky Luc Flower Balm. Op de site kon je kiezen tussen een paarse bloem, een gele bloem en een groene bloem in je lippenstift. De kleur van de bloem heeft geen invloed op de kleur die je op je lippen krijgt. De doorschijnende kleur verandert steeds naar een roze tint. Ik heb gezien dat ze op de site ondertussen de kleuren roze en blauw toegevoegd hebben en die zijn ook mega cute! 


Ik ben eigenlijk wel heel tevreden over de lippenstift. Dit omdat ik hem in de eerste instantie ook gewoon gekocht heb omdat ik hem heel mooi vindt. Daarnaast is het ook een mooie roze kleur die je krijgt. De enige minpuntjes zijn dat hij niet zo lang houdt en dat hij naar kokos ruikt. Het tweede zal voor velen geen probleem zijn, maar ik ben geen fan van die geur. Deze lippenstift zou ik dan ook wel aanraden. Misschien minder voor de mensen die zich niet zo bezig houden met make-up, maar voor de mensen met een grote liefde voor schmink is dit een leuk toevoegsel aan hun collectie. 

xo Adelina

Ik denk dat ik dat punt bereikt heb dat ik gewoon een vliegtuig op wil stappen, uren lang naar de wolken kijken en uitstappen in een onbekend land. Daar neem ik dan een bus en 20 minuten later lig ik op een wit strand, met mijn oortjes in en ben ik zonnecrème op mijn lichaam aan te smeren. Dàt heb ik nu nodig, ja. 

xo Adelina

T-shirt met slogan

Hemd-kleedje

Crop-tops

Peep-toe boots

Jeans jas met print/pins

Plooirok

Jeansrok

Jeansbroek met bloemen